ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
1. Ο κύριος εξαγωγικός όγκος αφορά προϊόντα μη τυποποιημένα ( χύμα).
2. Το 90% της Ελληνικής παραγωγής λαδιού αγοράζεται από Ιταλούς και Ισπανούς που το τυποποιούν και το κυκλοφορούν σαν δικό τους ( 2,60 αγορά /πώληση χοντρική 13- 15 ευρώ το λίτρο)
3. Ελάχιστα είναι τα επώνυμα Ελληνικά τρόφιμα και ποτά που είναι τοποθετημένα στα μεγάλα σημεία πώλησης ( Σ/Μ) στις ξένες αγορές
4. Οι ξένοι καταναλωτές δεν γνωρίζουνε τα Ελληνικά προϊόντα, ούτε την υψηλή διατροφική τους αξία
5. Τα Ελληνικά τρόφιμα και ποτά δεν είναι ανταγωνιστικά, τόσο από πλευράς τιμών, όσο και από πλευράς μάρκετινγκ ( συσκευασία, έρευνες αγοράς, δίκτυα διανομής, στρατηγικές προώθησης, κλπ)
6. Ο παραδοσιακός εξαγωγικός κύκλος: Έλληνας εξαγωγέας -Έλληνας χονδρέμπορος- Ομογενής καταναλωτής- Ελληνικό εστιατόριο- Χύμα προϊόν, έχει κλείσει!
7. Από τα εκατοντάδες ελληνικά εστιατόρια της Γερμανίας ( πρόσφατη έρευνα) λιγότερα από 10% έχουν ανανεώσει το προσφερόμενο μενού και τον κατάλογο κρασιών. Τα περισσότερα έχουν μείνει στη δεκαετία του 70 με μοναδικό «κρασί» τη ρετσίνα.
8. Τα προβλήματα της σωστής μεταποίησης, της συσκευασίας, των συνθηκών παραγωγής , των διεθνών πιστοποιητικών ποιότητας, της εμπορίας και του μη αναγνωρισμένου ελληνικού σήματος ( ανίσχυρο εθνικό brand name) αφαιρούν από τα ελληνικά τρόφιμα το διαβατήριο εισόδου στις ξένες αγορές.
9. Η Ελληνική γαστρονομία δεν έχει συνδεθεί ακόμη με το τουριστικό προϊόν σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο
10. Οι έννοιες συνεργασία και συνέργεια είναι άγνωστες στο Ελληνικό επιχειρηματικό λεξικό των εξαγωγικών επιχειρήσεων
11. Ελάχιστες Ελληνικές επιχειρήσεις επένδυσαν στην καινοτομία, τον εξαγωγικό προσανατολισμό και την εξωστρέφεια
12. Οι υπάρχοντες θεσμοθετημένοι φορείς εξωστρέφειας ( ΟΠΕ, ΣΕΚ, ΣΕΒΕ, Εμπορικοί ακόλουθοι πρεσβειών- Επιμελητήρια) παραμένουν γραφειοκρατικά εκτρώματα που εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα, παράγουν ελάχιστο έργο και έχουν μηδαμινές παρεμβάσεις στις διεθνείς αγορές.
13. Η κατακόρυφη πτώση της ζήτησης στην εσωτερική αγορά λόγω κρίσης, οδηγεί πολλούς παραγωγούς σε ερασιτεχνικές προσπάθειες «εξαγωγών» και σε πόλεμο τιμών, πολλές φορές κάτω του κόστους ( Φέτα ΠΟΠ από 4,30- 5,80 τιμές χοντρικής στην αγορά Δ. Ευρώπης)
14. Οι εξαγωγές στις παραδοσιακές αγορές έχουν μειωθεί κατά 7,5%
15. Η οικονομική κρίση επιδείνωσε την κατάσταση και δυσκόλεψε τη διείσδυση των μεταποιημένων αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων στην αγορά.
ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ:
1. Απουσία εθνικής στρατηγικής εξωστρέφειας τόσο σε ζητήματα αγροτικής ανασυγκρότησης με προσανατολισμό τις εξαγωγές, όσο και σε θέματα προώθησης προϊόντων .( Σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια της ΚΑΠ, ο κάθε παραγωγός παρήγαγε ότι ήθελε, το κράτος ασκούσε αγροτική πολιτική με τις επιδοτήσεις και το αγροτικό ζήτημα παρέμεινε και παραμένει άλυτο!)
2. Απουσία περιφερειακής πολιτικής ανάδειξης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε περιφέρειας σε θέματα αγροτικής παραγωγής και παραδοσιακών προϊόντων (πιστοποιημένο καλάθι αγροτικών προϊόντων - τοπική γαστρονομία και τουρισμός)
3. Η βαθιά κρίση του συνεταιριστικού κινήματος και η διάλυση των μεγάλων πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών
4. Η κατασπατάληση των Ευρωπαϊκών κονδυλίων που αφορούσανε προγράμματα αγροτικής ανασυγκρότησης και εξωστρέφειας.
5. Η απουσία όλων των σύγχρονων εργαλείων εξαγωγικού μάρκετινγκ
6. Η έλλειψη συνεργασίας επιχειρήσεων του ίδιου κλάδου η συμπληρωματικών προϊόντων για την εξασφάλιση ποσοτήτων που ζητάνε οι ξένες αγορές.
7. Η απουσία προσανατολισμού στις σύγχρονες καταναλωτικές ανάγκες με προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας και καινοτόμες συσκευασίες , κάτω όμως από εθνικό σήμα ποιότητας
8. Τα ανυπέρβλητα γραφειοκρατικά προβλήματα στις εξαγωγικές διατυπώσεις και η παντελής απουσία του κράτους στην εξαγωγική προσπάθεια
9. Η έλλειψη χρηματοδοτικών εργαλείων στήριξης της εξωστρέφειας
10. Η απόλυτη αδιαφορία των κυβερνήσεων του πάλαι ποτέ ισχυρού εναλλασσόμενου δικομματισμού για την αγροτική παραγωγή και τις εξαγωγές
11. Η εγκατάλειψη του εθνικού μας σήματος στις εξαγωγές ( ο κόσμος από πολύ παλιά γνώριζε το ελληνικό τυρί και όχι τις διάφορες ονομασίες του )
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ:
1. Άμεση ανασυγκρότηση της αγροτικής παραγωγής με στήριξη τράπεζας ειδικού σκοπού και ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία εξωστρέφειας
2. Δημιουργία νέων πρωτοβάθμιων κλαδικών συνεταιρισμών με νέο νομικό πλαίσιο, αυστηρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς και απόλυτο διαχωρισμό εκλεγμένων διοικήσεων και management.
3. Εθνικό και περιφερειακό σχέδιο εξωστρέφειας για ανάδειξη των εθνικών προϊόντων και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε περιοχής σε συνεργασία με το τουριστικό προϊόν και την ελληνική γαστρονομία
4. Προσανατολισμός στις ανάγκες του καταναλωτή με προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας στα πλαίσια της μεσογειακής διατροφής, με καινοτόμες συσκευασίες και ισχυρό εθνικό σήμα ποιότητας
5. Εξαγωγικές εταιρίες με ισχυρό όνομα, εξειδικευμένα στελέχη, σταθερές αξίες και αφοσιωμένη ομάδα συνεργατών
6. Στρατηγική ανάλυση και τεκμηρίωση του ανταγωνιστικού μας πλεονεκτήματος που είναι: α) Ποιότητα, β) Ο μεζές ως γαστρονομική- πολιτιστική- πρόταση του ελληνικού τρόπου ζωής, γ) Η νοστιμιά με μεγάλη διατροφική αξίας στα πλαίσια της μεσογειακής διατροφής
7. Καινοτομία σε: Ασφάλεια προϊόντος- σύγχρονους τρόπους συντήρησης- Συσκευασία
8. Σχεδιασμός και δημιουργία ισχυρού brand name και μακροχρόνια επένδυση στην προωθητική στήριξη
9. Δημιουργία clusters , λόγω μικρών μεγεθών των ελληνικών εξαγωγικών επιχειρήσεων για εξασφάλιση ποσοτήτων και οικονομιών κλίμακας σε θέματα διανομής και προώθησης
10. Δημιουργία εθνικού φορέα εξωστρέφειας για προϊόντα και τουρισμό
11. Επανεξέταση της λειτουργίας των εμπορικών τμημάτων των ελληνικών πρεσβειών και επάνδρωση τους με ειδικούς συμβούλους εξαγωγών
12. Προτεραιότητα στις πωλήσεις ραφιού ( Σ/Μ) γιατί μόνο έτσι χτίζεται το ισχυρό brandname.
2. Το 90% της Ελληνικής παραγωγής λαδιού αγοράζεται από Ιταλούς και Ισπανούς που το τυποποιούν και το κυκλοφορούν σαν δικό τους ( 2,60 αγορά /πώληση χοντρική 13- 15 ευρώ το λίτρο)
3. Ελάχιστα είναι τα επώνυμα Ελληνικά τρόφιμα και ποτά που είναι τοποθετημένα στα μεγάλα σημεία πώλησης ( Σ/Μ) στις ξένες αγορές
4. Οι ξένοι καταναλωτές δεν γνωρίζουνε τα Ελληνικά προϊόντα, ούτε την υψηλή διατροφική τους αξία
5. Τα Ελληνικά τρόφιμα και ποτά δεν είναι ανταγωνιστικά, τόσο από πλευράς τιμών, όσο και από πλευράς μάρκετινγκ ( συσκευασία, έρευνες αγοράς, δίκτυα διανομής, στρατηγικές προώθησης, κλπ)
6. Ο παραδοσιακός εξαγωγικός κύκλος: Έλληνας εξαγωγέας -Έλληνας χονδρέμπορος- Ομογενής καταναλωτής- Ελληνικό εστιατόριο- Χύμα προϊόν, έχει κλείσει!
7. Από τα εκατοντάδες ελληνικά εστιατόρια της Γερμανίας ( πρόσφατη έρευνα) λιγότερα από 10% έχουν ανανεώσει το προσφερόμενο μενού και τον κατάλογο κρασιών. Τα περισσότερα έχουν μείνει στη δεκαετία του 70 με μοναδικό «κρασί» τη ρετσίνα.
8. Τα προβλήματα της σωστής μεταποίησης, της συσκευασίας, των συνθηκών παραγωγής , των διεθνών πιστοποιητικών ποιότητας, της εμπορίας και του μη αναγνωρισμένου ελληνικού σήματος ( ανίσχυρο εθνικό brand name) αφαιρούν από τα ελληνικά τρόφιμα το διαβατήριο εισόδου στις ξένες αγορές.
9. Η Ελληνική γαστρονομία δεν έχει συνδεθεί ακόμη με το τουριστικό προϊόν σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο
10. Οι έννοιες συνεργασία και συνέργεια είναι άγνωστες στο Ελληνικό επιχειρηματικό λεξικό των εξαγωγικών επιχειρήσεων
11. Ελάχιστες Ελληνικές επιχειρήσεις επένδυσαν στην καινοτομία, τον εξαγωγικό προσανατολισμό και την εξωστρέφεια
12. Οι υπάρχοντες θεσμοθετημένοι φορείς εξωστρέφειας ( ΟΠΕ, ΣΕΚ, ΣΕΒΕ, Εμπορικοί ακόλουθοι πρεσβειών- Επιμελητήρια) παραμένουν γραφειοκρατικά εκτρώματα που εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα, παράγουν ελάχιστο έργο και έχουν μηδαμινές παρεμβάσεις στις διεθνείς αγορές.
13. Η κατακόρυφη πτώση της ζήτησης στην εσωτερική αγορά λόγω κρίσης, οδηγεί πολλούς παραγωγούς σε ερασιτεχνικές προσπάθειες «εξαγωγών» και σε πόλεμο τιμών, πολλές φορές κάτω του κόστους ( Φέτα ΠΟΠ από 4,30- 5,80 τιμές χοντρικής στην αγορά Δ. Ευρώπης)
14. Οι εξαγωγές στις παραδοσιακές αγορές έχουν μειωθεί κατά 7,5%
15. Η οικονομική κρίση επιδείνωσε την κατάσταση και δυσκόλεψε τη διείσδυση των μεταποιημένων αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων στην αγορά.
ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ:
1. Απουσία εθνικής στρατηγικής εξωστρέφειας τόσο σε ζητήματα αγροτικής ανασυγκρότησης με προσανατολισμό τις εξαγωγές, όσο και σε θέματα προώθησης προϊόντων .( Σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια της ΚΑΠ, ο κάθε παραγωγός παρήγαγε ότι ήθελε, το κράτος ασκούσε αγροτική πολιτική με τις επιδοτήσεις και το αγροτικό ζήτημα παρέμεινε και παραμένει άλυτο!)
2. Απουσία περιφερειακής πολιτικής ανάδειξης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε περιφέρειας σε θέματα αγροτικής παραγωγής και παραδοσιακών προϊόντων (πιστοποιημένο καλάθι αγροτικών προϊόντων - τοπική γαστρονομία και τουρισμός)
3. Η βαθιά κρίση του συνεταιριστικού κινήματος και η διάλυση των μεγάλων πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών
4. Η κατασπατάληση των Ευρωπαϊκών κονδυλίων που αφορούσανε προγράμματα αγροτικής ανασυγκρότησης και εξωστρέφειας.
5. Η απουσία όλων των σύγχρονων εργαλείων εξαγωγικού μάρκετινγκ
6. Η έλλειψη συνεργασίας επιχειρήσεων του ίδιου κλάδου η συμπληρωματικών προϊόντων για την εξασφάλιση ποσοτήτων που ζητάνε οι ξένες αγορές.
7. Η απουσία προσανατολισμού στις σύγχρονες καταναλωτικές ανάγκες με προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας και καινοτόμες συσκευασίες , κάτω όμως από εθνικό σήμα ποιότητας
8. Τα ανυπέρβλητα γραφειοκρατικά προβλήματα στις εξαγωγικές διατυπώσεις και η παντελής απουσία του κράτους στην εξαγωγική προσπάθεια
9. Η έλλειψη χρηματοδοτικών εργαλείων στήριξης της εξωστρέφειας
10. Η απόλυτη αδιαφορία των κυβερνήσεων του πάλαι ποτέ ισχυρού εναλλασσόμενου δικομματισμού για την αγροτική παραγωγή και τις εξαγωγές
11. Η εγκατάλειψη του εθνικού μας σήματος στις εξαγωγές ( ο κόσμος από πολύ παλιά γνώριζε το ελληνικό τυρί και όχι τις διάφορες ονομασίες του )
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ:
1. Άμεση ανασυγκρότηση της αγροτικής παραγωγής με στήριξη τράπεζας ειδικού σκοπού και ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία εξωστρέφειας
2. Δημιουργία νέων πρωτοβάθμιων κλαδικών συνεταιρισμών με νέο νομικό πλαίσιο, αυστηρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς και απόλυτο διαχωρισμό εκλεγμένων διοικήσεων και management.
3. Εθνικό και περιφερειακό σχέδιο εξωστρέφειας για ανάδειξη των εθνικών προϊόντων και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε περιοχής σε συνεργασία με το τουριστικό προϊόν και την ελληνική γαστρονομία
4. Προσανατολισμός στις ανάγκες του καταναλωτή με προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας στα πλαίσια της μεσογειακής διατροφής, με καινοτόμες συσκευασίες και ισχυρό εθνικό σήμα ποιότητας
5. Εξαγωγικές εταιρίες με ισχυρό όνομα, εξειδικευμένα στελέχη, σταθερές αξίες και αφοσιωμένη ομάδα συνεργατών
6. Στρατηγική ανάλυση και τεκμηρίωση του ανταγωνιστικού μας πλεονεκτήματος που είναι: α) Ποιότητα, β) Ο μεζές ως γαστρονομική- πολιτιστική- πρόταση του ελληνικού τρόπου ζωής, γ) Η νοστιμιά με μεγάλη διατροφική αξίας στα πλαίσια της μεσογειακής διατροφής
7. Καινοτομία σε: Ασφάλεια προϊόντος- σύγχρονους τρόπους συντήρησης- Συσκευασία
8. Σχεδιασμός και δημιουργία ισχυρού brand name και μακροχρόνια επένδυση στην προωθητική στήριξη
9. Δημιουργία clusters , λόγω μικρών μεγεθών των ελληνικών εξαγωγικών επιχειρήσεων για εξασφάλιση ποσοτήτων και οικονομιών κλίμακας σε θέματα διανομής και προώθησης
10. Δημιουργία εθνικού φορέα εξωστρέφειας για προϊόντα και τουρισμό
11. Επανεξέταση της λειτουργίας των εμπορικών τμημάτων των ελληνικών πρεσβειών και επάνδρωση τους με ειδικούς συμβούλους εξαγωγών
12. Προτεραιότητα στις πωλήσεις ραφιού ( Σ/Μ) γιατί μόνο έτσι χτίζεται το ισχυρό brandname.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου