Η τοποθέτηση του Γιάννη Καραγιάννη στην εκδήλωση που οργάνωσε η ΕΡΑ Ιωαννίνων για τη Δωδώνη.

Σημερινή κατάσταση επιχείρησης: 

1.    Οι κτηνοτρόφοι παραμένουν απλήρωτοι 

2.    Οι εργαζόμενοι θα υποχρεωθούν να υπογράψουν άμεσα ατομικές συμβάσεις με μειωμένες αποδοχές 

3.    Οι δηλώσεις των νέων αφεντικών για την μισή ποσότητα γάλακτος που χρειάζεται η βιομηχανία δεν αφήνουν περιθώρια  για παρερμηνείες και


εφησυχασμούς.

4.    Η επιχείρηση παρουσιάζει μείωση πωλήσεων κατά 13,6% όπως προκύπτει από τον πρόσφατο ισολογισμό. 

5.    Παρατηρείται επιχειρηματικά μια ύποπτη στασιμότητα σε όλα τα επίπεδα και περισσότερο στο χώρο των εξαγωγών.

6.    Η επιχείρηση από πλευράς πωλήσεων, καινοτομίας, μάρκετινγκ και νέων προϊόντων βρίσκεται στη δεκαετία του 80.

7.    Οι μικρομέτοχοι, οι Ενώσεις δηλαδή που κατέχουν το 32,3%, βρίσκονται σε άσχημη οικονομική κατάσταση και με τη στάση τους όλα αυτά τα χρόνια  δεν αποτελούν φερέγγυο συνομιλητή σε πιθανές εξελίξεις.

8.    Υπάρχουν φόβοι για αλλαγές στη μετοχική σύνθεση, λόγω του παραπάνω προβλήματος και εύλογες υποψίες για μεταπώληση της βιομηχανίας μετά από το αναγκαίο λίφτινγκ.

Γιατί φτάσαμε εδώ:

Κανείς δεν αμφισβητεί το ξεπούλημα και τις ευθύνες του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και της ΔΗΜΑΡ. Το τίμημα είναι εξευτελιστικό! Αυτό όμως ήταν μια αναμενόμενη εξέλιξη μέσα στο μνημόνιο και σχετικά προβλέψιμη. Το ζητούμενο είναι ποια ήταν τα λάθη, οι παραλήψεις, τα συμφέροντα, οι σκοπιμότητες και τα πολιτικά παιγνίδια που παίχτηκαν από τοπικούς, κυρίως, φορείς και παράγοντες στο θέμα της Δωδώνης και ανοίξανε ηθελημένα η όχι  την κερκόπορτα του ξεπουλήματος. 

Αυτά είναι:

1.    Η ύποπτη, αντιφατική, διασπαστική, αλλοπρόσαλλη και χωρίς στρατηγική στάση των Ενώσεων. Αυτό είχε φανεί ήδη από τη σύσκεψη στα λιθαρίτσια, ενάμιση χρόνο πριν το ξεπούλημα και ολοκληρώθηκε στη συνέχεια.

2.    Οι εμμονές της περιφέρειας Ηπείρου για ιδιωτικοποίηση και η υποστήριξη στη συνέχεια μιας ανεδαφικής και επιπόλαιης πρότασης του οικονομικού επιμελητηρίου για δημιουργία εταιρείας λαϊκής βάσης. (Σήμερα περισσεύουν τα κροκοδείλια δάκρυα και η υποκρισία του κ. Καχριμάνη) 

3.    Τα γνωστά  παπαγαλάκια  των διαφόρων κέντρων εξουσίας που γυροφέρνανε την επικοινωνιακά επικίνδυνη πρόταση: « Η Δωδώνη να μείνει σε Ηπειρώτικα χέρια»! (Ιδιωτικοποίηση από το παράθυρο)

4.    Η μεγάλη καθυστέρηση των παραγωγών- κτηνοτρόφων  στη δημιουργία αυτό-διαχειριζόμενου συνεταιρισμού που θα μπορούσε να διεκδικήσει το πλειοψηφικό πακέτο της ΑΤΕ  στην ονομαστική του αξία. (Πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ απόλυτα ρεαλιστική την περίοδο εκείνη)

5.    Ο ρόλος γνωστών αγροτοπατέρων της περιοχής

6.    Η σχετική αδιαφορία της τοπικής κοινωνίας και η έλλειψη αλληλεγγύης.

Ποιο είναι  το μεγάλο ζητούμενο σήμερα  για να μιλάμε ρεαλιστικά και να μην αεροβατούμε:

Κατά την άποψη μου είναι η συνεταιριστική οργάνωση της παραγωγής. Η προσπάθεια, που ήδη έχει ξεκινήσει, των παραγωγών της Δωδώνης να συγκροτήσουν ένα μεγάλο συνεταιρισμό εισκομιστών γάλακτος.

Αυτό θα δημιουργήσει σημαντικές οικονομίες κλίματος, κυρίως στις αγορά πρώτων υλών,  διαπραγματευτική δύναμη και μπορεί κάτω από διαφορετικές συνθήκες ( πολιτικές- οικονομικές-τραπεζικές) και με νέο νομικό πλαίσιο, να μετεξελιχθεί σε ένα νέο συνεταιριστικό σχήμα.

Ένα συνεταιρισμό ευρωπαϊκών προδιαγραφών με αυστηρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς και διακριτούς ρόλους μεταξύ εκλεγμένων διοικήσεων και μάνατζεμντ , το οποίο θα πρέπει να λογοδοτεί στη ΓΣ των μελών.       

Τα πράγματα δυστυχώς σήμερα δεν είναι εύκολα για τους συνεταιρισμούς και τις συνεργατικές ιδέες. Φρόντισε κυρίως το ΠΑΣΟΚ  να τους εκμεταλλευτεί, να τους χειραγωγήσει και να τους οδηγήσει σε πλήρη διάλυση με τους αγροτοπατέρες και τα golden boys του. Ο νόμος Σκανδαλίδη (4015/11) είναι η ταφόπλακα  τόσο για τη μικρή παραγωγή, όσο και για το παράθυρο που ανοίγει στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Η κατάσταση στους συνεταιρισμούς σήμερα στην ήπειρο είναι τραγική:

1.    Η ΕΑΣ Πρέβεζας είναι σε εκκαθάριση

2.    Ο πτηνοτροφικός συνεταιρισμός Άρτας παρόλη την ένταξη του στο άρθρο 99 παραπαίει.

3.    Η Ένωση Θεσπρωτία πουλάει τα σούπερ μάρκετ, μήπως και γλιτώσει το λουκέτο

4.    Η ΕΑΣ Ιωαννίνων πέρα από τα οικονομικά προβλήματα φορτώνεται και τα προβλήματα της ΑΣΗΚ ΑΕ  που γίνονται γνωστά από δημοσιεύματα στον αθηναϊκό τύπο. 

5.    Ο πτηνοτροφικός συνεταιρισμός Ιωαννίνων «Η Πίνδος» αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ρευστότητας.

Θα ήθελα να σταθώ στο τελευταίο και να κλείσω με αυτό γιατί η Πίνδος είναι ο μεγαλύτερος πρωτοβάθμιος συνεταιρισμός στην Ελλάδα με 500 παραγωγούς και 1000 περίπου εργαζόμενους που είναι απλήρωτοι πάνω από τέσσερις μήνες. Είναι  ο ηγέτης της Ελληνικής πτηνοτροφίας και το 20% του ΑΕΠ του ν. Ιωαννίνων. Καταλαβαίνεται λοιπόν τι θα συμβεί στην Ήπειρο αν η τράπεζα Πειραιώς τραβήξει το χρηματοδοτικό χαλί κάτω από τα πόδια του! 

28 / 6 / 2013